Archiwa Stephena Kinga skrywają niepublikowane sceny i alternatywne zakończenia

W archiwum Stephena Kinga groza ma jeszcze niedokończony kształt: kryje się w ręcznych poprawkach, porzuconych scenach i finałach, których czytelnicy dotąd nie poznali. Do tych materiałów zajrzała Caroline Bicks, szukając odpowiedzi na pytanie, dlaczego historie amerykańskiego pisarza potrafią niepokoić długo po lekturze.

Bicks otrzymała dostęp do prywatnych zbiorów autora po objęciu Katedry Literatury im. Stephena Kinga na Uniwersytecie Maine. Była pierwszą badaczką, której pisarz udostępnił archiwum na tak szeroką skalę. Przez rok przyglądała się wcześniejszym wersjom utworów oraz zmianom nanoszonym przez Kinga własnoręcznie.

Pięć książek i ślady pisarskich decyzji

Punktem wyjścia do analizy stały się „Carrie”, „Lśnienie”, „Miasteczko Salem”, „Cmętarz Zwieżąt” i zbiór „Nocna zmiana”. Zestawienie kolejnych wersji tekstów pozwoliło badaczce prześledzić, jak autor budował bohaterów, prowadził fabułę i dopracowywał język.

Uwagi zapisane na marginesach oraz redakcyjne poprawki odsłoniły także materiał, który ostatecznie pozostał poza książkami. Wśród znalezisk są niewykorzystane sceny i inne warianty zakończeń. King zgodził się, by zostały opublikowane.

Efektem pracy Bicks są „Potwory z archiwum” – książka autoryzowana przez pisarza, wzbogacona o rozmowy z nim samym. Dzięki nim spojrzenie na warsztat autora łączy się z jego osobistą historią. Publikacja łączy analizę literackiego rzemiosła z biografią, osobistym zapisem i refleksją nad tym, czego ludzie boją się najbardziej.

Źródło: facebook.com/PowiatInowroclaw